Omnibusy napędzane prądem elektryczną zdobywają aprobatę w wielu metropoliach, gdzie samorządy dążą do poprawy standardu powietrza. Bryki te nie wypuszczają gazów wydechowych w miejscu użytkowania, dzięki czemu ulice stają się mniej hałaśliwe, a przechodnie odczuwają zredukowany niedogodność związany z hałasem motorów dieslowskich. Kierowcy chwalą gładkość prowadzenia i brak drgań, które współistnieją konwencjonalnym mechanizmom.
Zasilanie akumulatorów odbywa się przeważnie w porze nocnej, gdy popyt na energię w sieci zasilającym jest niższe. Niektóre bazy wyposażone są w ogniwa fotowoltaiczne, które wspomagają czynność napełniania rezerwy energii. Pozostałe koncepcje zakładają zasilanie szybkie na stacjach końcowych, gdzie pojazd dobiera moc w czasie krótkiego przerwy między przejazdami.
Koszt użytkowania bateryjnego omnibusu bywa niższy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ silnik elektryczny ma mniej części ruchomych, które ulegają eksploatacji. Obsługa wspomnianego transportera sprowadza się nierzadko do przeglądu systemu hamulcowego, zawieszenia oraz samego napędu. Kierowcy przechodzą szkolenia z dziedziny oszczędnej techniki prowadzenia, aby maksymalnie wykorzystać dystans baterii.
Mimo korzyści, implementacja floty elektrycznej wymaga nakładów w infrastrukturę zasilania oraz modernizację zajezdni. Aglomeracje stopniowo zastępują przestarzałe pojazdy na nowsze modele, testując różne technologie magazynowania mocy. Elektryfikacja transportu zbiorowej pasuje w ogólniejszą wizję zrównoważonego rozwoju przestrzeni aglomeracyjnej, w której cisza, czyste powietrze i komfort pasażerów kroczą w parze.